کلبه‌ای در مه

«می‌جان» به امام زاده می‌رود و مردی را می بیند که تیر خورده‌است. می‌جان ترسیده از کلبه خارج می‌شود…

برزو خان به کارگران معدن دستور می‌دهد تا بعد از پایان کارشان به تالاب بروند و برای پیدا کردن جنازه ها به استوار کمک کنند…

طایب و می‌جان بالای سر جوانی زخمی هستند، جوان به هوش آمده و حالش بهتر میشود….

می‌جان به خانه برگشته و ماجرا را برای مادرش تعریف می‌کند و به او می‌گوید هرچه زودتر باید خوب شود…

خلیل در راه خانه ارباب به طایب می‌گوید با ماه‌گل صحبت تا راضی به ازدواج شود…

طایب و می‌جان مشغول صحبت درباره رفتن جوان تیر خورده هستند و می‌دانند که او باید هر چه زودتر برود….

مادر سیروس به او می‌گوید که اجازه نمیدهد با فرح ازدواج کند، اما او از تصمیمش برنمی‌گردد….

برزو خان مشغول سر و کله زدن با کارگران معدن می‌باشد که نادر به سراغش می‌رود و درخواست پول می‌کند…

می‌جان به شهر رفته است تا بسته ای را که گویا همان بسته دامون بوده است را به تهران پست کند…

برزو خان این بار به صورت مستقیم با می‌جان صحبت می‌کند و از او درخواست ازدواج می‌کند….

می‌جان یواشکی دور از چشم برزو به عمارت خان می‌رود تا سفارش های ماه‌گل را به او بدهد و تا قبل از آمدن برزو برود….

دامون هم چنان در حال گشتن به دنبال راهی است که زمان رفتن کامیون ها به سمت مرز را بفهمد…

برزو خان که متوجه غیبت دامون در معدن می‌شود حبیب را صدا می‌کند و علت غیبت اش را می‌پرسد….

سروان و برزو خان در قهوه خانه مشغول امضا قرارداد سند معدن می‌باشند که سیروس با عصبانیت از راه می‌رسد…

سیروس به خانه فرح آمده است تا بابت حرف های آن شب عذرخواهی کند و از دلش دربیاورد و هدیه ای نیز به فرح می‌دهد…

شیرین قصد بیرون رفتن دارد که توران سعی می‌کند جلو او را بگیرد و می‌گوید امیر به دردش نمی‌خورد اما او اصلا گوشش بدهکار نیست…

پسری که رابط دامون بود و حالا مشخص شده اسمش منصور است، به همراه مادرش به بهانه رفتن به امامزاده به خانه می‌آیند…

امیر و شیرین باهم درباره کاری که باید شیرین انجام دهد، صحبت می‌کنند و در آخر شیرین او را خودخواه خطاب می‌کند….

خان بزرگ از دست برزو عاصی شده است و می‌خواهد هر چه که دارد و ندارد را از او پس بگیرد که ماه‌گل جلویش را می‌گیرد…

می‌جان در نزدیکی عمارت خان کشیک می‌دهد تا بعد از رفتن او به سراغ شیرین برود و پیغام دامون را به او برساند….

می‌جان به همراه شیرین به معدن و به دیدن برزو می‌رود، حبیب و برزو در حال حساب‌رسی هستند که می‌جان به داخل اتاق می‌رود و گل از گل برزو می‌شکفد…

نازبانو به سراغ طایه رفته است و به او می‌گوید که به معدن رفته و برای ازدواج با برزو قول و قرار گذاشته است…

فرح مشغول کار است که سیروس به سمتش می‌رود و باهم درباره ازدواج و تشکیل زندگی حرف می‌زنند….

سیروس در قهوه‌خانه روستا مردم را تهدید می‌کند که حق تیر دارد و کسی نمی‌تواند دیگر پایش را از گلیمش درازتر کند….

نازبانو می‌گوید که قصد دارد می‌جان را از روستا بیرون کند و حالا که طایه هم مرده است، او جایی در روستا ندارد…

شیرین که حسابی ترسیده است بالای سر نادر ایستاده و او را تکان می‌دهد، احد سعی می‌کند آرامشان کند…

سیروس و مامور هایش به امامزاده رفته‌اند تا شبانه می‌جان را با خود ببرند که ماه‌گل جلو او را می‌گیرد…

دامون به طور غیرمستقیم به می‌جان ابراز علاقه می‌کند و با او قرار می‌گذارد. می‌جان بر سر قرار با دامون می‌رود…

نازبانو با زدن سیلی به می‌جان او را تهدید می‌کند و می‌گوید که باید هرچه سریعتر از روستا برود اما می‌جان جلوی او می‌ایستد….

برزوخان به سراغ حبیب می‌رود تا پدر ماه‌گل را پیدا کند و اصل ماجرا را بفهمد…

سیروس‌ در پاسگاه نشسته است که اهالی به سراغش می‌روند و علیه اش شورش می‌کنند، سیروس دست به دامن فرح می‌شود….

حبیب برای برزو خبر می‌آورد که حرف های ماه‌گل راست است و او و می‌جان خواهر برادر هستند….

برزو خان پس از کشتن ماه‌گل به سرعت از آن‌جا متواری میشود که در مسیر با خلیل برخورد می کند. خلیل برزو را تعقیب می‌کند…